De eerste 2 dagen van het dexa blok zitten er op. Hierna nog 7 dexa blokken. Het bezoekje VU gaf wel wat opluchting. Wij dachten het laatste half jaar wel "even" te doen, maar het voelde anders. Dat blijkt ook wel gebruikelijk te zijn. Het lopen wordt bij vrijwel alle kinderen strammer en moeilijker en de energie wordt steeds minder. Dus geen echte zorgen over Finn's zere been. De laatste onderzoeken van beenmerg en hersenvloeistof lieten weer geen leukemiecellen zien! De chemo is wat opgekrikt naar 120% omdat de witte bloedcellen in het bloed iets meer moeten worden onderdrukt.
 |
| Bezoekje VU |
Finn mist het hardlopen dat hij vroeger zo graag deed. Ik zeg dan dat hij straks weer net zo hard kan rennen als voor de leukemie. De arts vertelde ons dat die kans inderdaad erg groot is. De kinderen die leukemie medium risk overleven blijken het in de recente onderzoeken vrijwel net zo goed te doen als leeftijdsgenootjes die geen chemo behandelingen hebben gehad.
Gisteren hadden we een melige dag. Vandaag is de dexa draak aangekomen. Finn voelt zich dan soms zo boos van binnen. Hij loopt dan te briesen over alles wat hij stuk wil maken. Maar hij is er ook verdrietig van, want hij wil niet zo zijn. Vanochtend heeft Finn nog even stevig gevliegerd met z'n nieuwe vlieger. En wij hebben weer de eerste kite meters gemaakt. De komende dagen geen grootse plannen.
Wat fijn dat er geen leukemiecellen gevonden zijn! Maar oh wat verdrietig om te lezen hoe Finn worstelt met z'n ziek-zijn. Die woede en dat verdriet... zo begrijpelijk, maar oh wat zouden we hem dat graag besparen. Gelukkig is dat laatste half jaar, hoe zwaar ook, wél het laatste half jaar. Doorgaan met afstrepen, net zo lang tot de vlag uit kan! En ohhhh wat een prachtige foto van jullie aan het vliegeren!
BeantwoordenVerwijderen