En toen was even alles bijna normaal. Finn is ongelofelijk vrolijk. Suze en Finn spelen de hele dag samen. Finn kan weer rennen (niet zoals vroeger, maar wel echt rennen). Zo normaal dat we bijna de chemo waren vergeten vrijdag. Finn en Suze gingen spontaan mee met opa en oma om te logeren. Wij hebben verder geklust aan de zolder en gingen 's avonds een film kijken. Ineens realiseerden we ons dat het de volgende dag chemo shot dag was. Dus de logeerpartij is iets eerder afgebroken, maar er is ruimschoots van genoten.
Wel voelen wij ons anders dan normaal. Er is verdriet dat zomaar boven komt en we zijn best moe. Ondanks dat "normale" zijn er veel momenten die ons laten zien dat Finn's jonge leventje niet normaal is. Alleen al het feit dat hij zonder dexa zo vrolijk is, doet ons inzien hoeveel negatieve invloed de dexa heeft op Finn 1 week per drie weken. Maar het geeft ons ook een mooi vooruitzicht; straks als er nooit meer dexa is en heel veel vrolijke Finn.
Lieve familie,
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk dat de leukemie zo ongemerkt een beetje naar de achtergrond schuift en je een kleine beetje kunt zien en voelen hoe het zal zijn als dit lange traject voorbij is. Dan krijg je misschien ook van die momenten die je overvallen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat jullie ze opvangen.
Ik wens jullie heel veel kracht voor de komende laatste loodjes en dat er nog maar heel veel spontane logeer partijtjes komen....