IJzersterk

We hebben een paar dagen van de vakantie achter de rug. Het begin van 2 weken vrij! Heerlijk. De neveneffecten van de chemo beginnen weg te trekken. Finn heeft weer normale haren. En hij wordt steeds sterker. Niet zo gek, want Finn en Suze zijn de hele dag in de weer; stoeien, spelen, kunsten doen op de nieuwe rekstok in de keuken, op sjouw in de "poort" (tussen de huizen). Soms lijkt het net of het niet gebeurd is allemaal. Maar het is er wel; het komt op vele momenten dagelijks naar boven. Maar dat is niet erg. Finn is gewoon weer een gezonde jongen met zin in het leven en een toekomst.

6 maanden

 6 maanden zijn voorbij gegaan sinds de laatste chemo van Finn. Laatst zei ik zomaar dat ik zo blij was dat ik twee gezonde kinderen heb. Iets dat ik 1 week voor Finn ziek werd voor het laatst zei. Ik herinner me dat nog; ik voelde me er zo gelukkig mee. Nu ben ik blij dat Finn nog bij ons is en ben ik gelukkig omdat Finn niet meer levensbedreigend ziek is en geen ziek makende medicijnen meer hoeft te slikken. Finn is vrolijk en geniet van het leven. Suze ook. Wel heeft Finn nog last van zenuwpijn ("tintelende handen; net of je botten tegen elkaar aan worden geslagen") in zijn handen en voeten. Iedere dag. Het schrijven is daardoor nog lastig. School is sowieso nog een uitdaging. Er zijn dagen waar de concentratie mager is en lezen nog letter voor letter gaat. Er zijn dagen van vlotte zinnen lezen. Hoe zou het zonder de chemo zijn geweest? We zullen het nooit weten. We hopen dat het grootste deel van de zenuwschade nog herstelt.
Iedere goede dag maakt de kans op een recidief kleiner. Op naar nooit meer leukemie met deze heerlijke kinderen. Morgen eieren zoeken in de tuin. Iedereen fijne paasdagen.

Bij tante Anne op de boerderij

Ravotten in de klimhal