vrolijkheid in Artis

Diederik, mijn voorganger van de praktijk, heeft ons kaartjes voor Artis kado gedaan om de chemo uit te luiden. Vandaag leek ons daar een mooie dag voor. Uitgelaten vertrokken we vanochtend om 9 uur met de fiets, trein en tram. We hebben een heerlijke dag gehad. Dag chemo; hallo vrolijkheid! Heerlijk, die gelukkige toetjes die rondhuppelen in Artis; we hebben genoten van alle dieren. Suze ging voor de stokstaartjes en die hadden een nestje; Finn natuurlijk voor de vissen. Maar de speeltuin was ook weer een grote hit. Smoezelige handjes; zonder me zorgen te maken over infectierisico's. Dit dagje heeft ons goed gedaan. Diederik, bedankt! En dit is nog maar het begin van dit weekje vakantie. We gaan ook nog met de camper naar Houffalize.

Het verandert je leven

Gedichtje van een lotgenoot gelezen op een weblog:

Het verandert je leven

Ze rijden op fietsjes door de gang,
in plaats van in het park.
Ze kennen de namen van hun chemo's,
in plaats van die van hun klasgenoten.
(Hun centrale lijnen hebben namen.
Zusters en dokters zijn hun nieuwe familie.)
Ze denken dat het hebben van haar overschat is.
Hun lach, laat je smelten.
Hun kracht, laat een volwassenen in tranen uit barsten.
Hun liefde is onweerstaanbaar (enorm).
Als je ooit een kind hebt zien vechten tegen kanker, verandert dat je leven voor eens en voor altijd.

We herkennen ons hier gedeeltelijk in. Het leven is veranderd door de afgelopen 2 jaar. De foto's van bijvoorbeeld september 2011 laten hele andere uitdrukkingen zien bij ons allemaal dan de foto's van na 16 oktober 2011. Waar is die onbezorgdheid gebleven? Die ongeremde schaterlachen. Die onbegrensde levensvreugde? We zitten hier nu niet vreselijk te lijden hoor. Wij doen ons ding en zijn gelukkig dat iedereen gezond is.

Finn en Suze gaan momenteel erg goed. Wij zijn op zoek naar de vorm van ons nieuwe leven. Gelukkig staan we allemaal dicht bij elkaar. We leiden ons af door vakantie plannen met ons nieuwe campertje. Ik geniet van de energie die ik nu over heb voor mijn werk. Maar wie we nou verder ook weer zijn en wat we met ons leven willen, is even een stuk minder duidelijk. Het lijkt wat meer te draaien om innerlijke rust in plaats van vooral veel leuke dingen doen. Dat laatste was mijn beste afleiding in de afgelopen 2 jaar, maar voldoet nu niet meer zo.