Mama, we krijgen een koning!

...Suze had het een paar dagen geleden op televisie gehoord en melde het ons diep onder de indruk hiervan.
De vakantie is begonnen. Er is alweer op het strand geslapen.
Finn vindt het vliegeren wel leuk. Vooral nog met 1 touwtje en een gehoorzaam vliegertje, maar ook al eerste pogingen met een matrasvliegertje met een bar.

 

Het aquarium voor de kikkervisjes thuis; de goudvissen zitten er ook bij.

 

Vriendin Janne is blijven logeren op het strand.; heel gezellig.

 


Vandaag was het een dagje rommelmarkt...met en zonder kinderen; kopen en verkopen.

Beste aankoop...

Finn heeft bokshandschoenen gekocht; wel passend bij het naderende dexa blok. Suze heeft een prachtige hond gevonden, die leeft van de lithium en gezellig met haar wandelt, blaft en kwispelt.


Finn heeft sinds een paar dagen pijn in z'n bot/bovenbeen, waardoor hij regelmatig mankt/moeilijk loopt. Dat is confronterend. Confronterend omdat we zien dat de chemo net zo lang door lijkt te gaan tot echt alle rek (en meer) op is. Indrukwekkend om te zien dat kind zijn en vriendschap maken dat Finn toch straalt en plezier maakt op zo'n dag. Confronterend om te merken dat er een nieuw gevoel is in ons leven; angst. Angst voor leukemie en meer. Ondanks ons meestal overheersende gevoel dat de leukemie al lang weg is en nooit meer terugkomt. Verdriet om het onvoorstelbare dat een 6-jarige moet doen en onder de indruk van hoe ongelofelijk knap hij dat doet.
Genieten van wat er is (stralende gezichtjes, struinen op het strand, rommelmarkttrofeeën) gaat zomaar over in verdriet. Waarom ons allerliefste ventje? Een verwarrende dimensie.