Boos

Blij met de stekelbaars.

De dexa blokken zijn de laatste paar keren lastiger. Finn voelt zich boos van binnen. Misschien komt het doordat de dosis wat hoger is geworden. Vissen is deze keer onderwerp van fixatie. "Papa, gaan we vissen? Papa gaan we NU vissen? Mama, ik wil zo graag met jou vissen. Vissen is het enige dat ik nog leuk vind. Ik voel me zo ellendig; vissen is het enige wat me blij maakt..." Dus vandaag weer erop uit met de werphengel die Finn van Erwin heeft gekregen. 7 vissen heeft Finn gevangen in 1 uur. Het zweet gutste onder mijn armen, maar ik doe alles voor een goed humeur in de dexaweek...ook wormen stampen; wormen uit de grond plukken, wormen op een haak prutsen en 7 keer een haak uit de bek van een stekelbaars of rietvoorn verwijderen. Het kost wat, maar dan heb je ook wat; een hele blije Finn. Laatste dexapil is weer geslikt. Nog 7 dexaweken te gaan.
Vanavond pizza gegeten en toen wilde Finn ook nog met papa vissen; wat de stand op 10 vissen op 1 dag bracht.
Ik ben nog even met Suze naar de speeltuin gegaan; die vervolgens zo vrolijk zingend op de fiets weer mee naar huis ging, dat iedereen wel naar haar moest kijken.
Over standen gesproken; er zijn inmiddels 200 baksteentjes verkocht voor kikabouw: 200 euro voor het nieuwe kinderoncologische centrum!

Ik heb nog nergens zo goed beschreven gezien wat dexa met de eetlust van een kind doet als op het indrukwekkende weblog over Keimpe met leukemie: http://keimpewordtbeter.wordpress.com/2013/05/02/broodje-smeerworst-broodje-smeerworst-anders-doe-ik-jou-pijn/
Ontzettend herkenbaar.

Alweer beet!

Suze's bezigheid tijdens het vissen; wilg zwieren

Suze met heksennagels en oorbel...