Hoe het begon...
Rond Finn z'n 5e verjaardag op 9 oktober 2011 vond ik hem zo wit. Anders wit. Was het een beetje sukkelen bij een verkoudheid of iets anders. Vrijdag 14 oktober zei de toezichthouder van speeltuin Burcht Te Cleeff: "jouw zoontje is gek bleek, moet je maar in de gaten houden..." Met hoge hartslag die vrijdagmiddag naar huis gefietst. Ik had eerder die week al tegen Erik gezegd dat ik op de één of andere manier bang was voor leukemie. Een jongetje dat altijd speelt, buiten is en goed eet, heeft niet zomaar bloedarmoede. Erik's sms dat hij Finn toch wel erg bleek vond, maakte dat ik die zelfde avond nog verder onderzoek wilde. Bloedprikken op de huisartspost en helaas...laag bloedgehalte en verdachte cellen. Diezelfde nacht reden Finn en ik om half 12 naar het AMC. Finn vond het wel spannend, logeren in het ziekenhuis. Onderweg zat hij vol praatjes; keek naar buiten en zag een heldere ster..."kijk mam, die ster reist met ons mee!". Zaterdag kregen we de definitieve uitslag: B-cel lymfatische leukemie. De meest voorkomende kinderkanker, met goede vooruitzichten. 2 jaar behandeling. Zondag werd een kastje (port-a-cath) geimplanteerd waarover Finn z'n chemotherapie zal krijgen. Meteen ruggeprik en daar ook chemo toegediend. En starten met hoge dosis prednison. Dat moet de eerste slag toebrengen aan de leukemie. Erik heeft met Finn het boekje van chemo-Kasper gelezen en Finn begrijpt een beetje wat er aan de hand is. De "prikcellen" moeten weg!
Inmiddels hebben we heel wat ritjes naar het AMC gemaakt en hebben we de eerste 5 weken van de behandeling klaar. Tijdens de vele uren in het AMC hebben we alle buurman en buurman dvd's van links naar rechts en voor naar achter gezien, kerstballen gemaakt, lego gebouwd en genoten van alle kaarten en kadootjes die we gekregen hebben. Bedankt!!
De prednison mag afgebouwd en alle bijwerkingen (aggitatie, slapeloosheid, bolle toet, verandering in eetpatroon (knakworsten!), ontbijten om 5 uur 's morgens) verdwijnen weer langzaam. De bijwerkingen van de chemo zijn voor Finn vooral buikpijn en lusteloos zijn. Sinds het weekend zijn we gestart met protocol 1B. Vandaag naar het ziekenhuis, kastje aanprikken, chemo erin, naald eruit en weer naar huis. De meeste kinderen gaan met het naaldje in de port-a-cath naar huis als ze een paar dagen achter elkaar naar het ziekenhuis moeten voor chemotherapie, maar Finn voelt zich het meest vrij zonder naald en laat zich iedere dag dapper prikken nadat de toverzalf (emla) is ingewerkt. Hij heeft net als de andere kinderen op de afdeling een kanjerketting, waar een bijzondere gouden bel aan hangt omdat hij zo goed z'n pillen slikt. En dat is drie keer per dag een glas met 5-8 pillen!
Op dag 8: leukemie cellen in het bloed enorm afgenomen: Goede prednison respons!
Op dag 15: leukemiecellen in het beenmerg gedaald van 80% naar kleiner dan 5%
Op dag 33: leukemiecellen in beenmerg microscopisch niet meer aantoonbaar: hematologische remissie.
De eerste 4 maanden van de behandeling zijn de zwaarste.
Afgelopen zaterdag heeft Finn sinterklaas in Spaarndam een hand gegeven!
Suze. Suze is de vrolijkste zus die je je in deze periode kan indenken. Lief voor Finn en voegt zich goed; behalve dat ze 's morgens naar beneden glipt om onder tafel al haar st. maarten snoep op te snoepen en kanjerkralen (de paarse) te pikken in het ziekenhuis..
Ik knip bij Finn en Erik in etappes hun haren kort. Ze beginnen bij Finn helaas uit te vallen.Straks gaan ze samen met hun kale bollen dezelfde muts kopen!