De zomervakantie was heerlijk. 3 weken kamperen in Tirol en Zwitserland. Wandelen, vissen, fietsen, vuurtjes maken. We zijn er allemaal van opgeknapt en hadden wel langer willen blijven. We zijn nu 11 maanden verder na de laatste chemo. En nog steeds komt er meer Finn terug. Een vriendin die Finn's stem even niet gehoord had, merkte dat ook zijn stem weer de oude werd (dat valt ons niet op omdat we natuurlijk dagelijks bij hem zijn).
We hebben op vakantie heel wat hoogtemeters gemaakt. Dat lijkt een heel goed effect te hebben gehad op Finn's beenspieren en coördinatie. 3 weken met z'n vieren zonder ziek zijn of chemo of verplichtingen. Finn kwebbelde de hele dag door van geluk.
10 oktober controle in de VU. Ook Finn's hart zal bekeken worden. Dat hart zit in ieder geval vol liefde. We zijn allemaal steeds vrolijker.
Suze gaat naar de eerste klas en vindt dat heerlijk.
Ik ben bezig met de foto's van 2011. Op de ene is Finn een gezond ventje; op de volgende verschijnt een bleek toetje. Even later een kale bol en heel dik gezicht van de medicatie. In een tijdbestek van 2 weken. Ik kan de foto's van de twee jaar leukemie en chemo nog niet "inplakken". Het doet te veel verdriet. Toen ik de foto's maakte zag ik Finn; nu zie ik op de foto's een heel ziek jongetje en een heel aangedaan zusje. Ik wil Finn nu een normaal leven geven; dat is moeilijker als ik terug ga naar die tijd en me realiseer wat ons dappere mannetje allemaal heeft doorstaan. Dan wil ik hem alleen maar in de watten leggen en zorgen dat er geen tegenslagen meer zijn. En daar heeft Finn niks aan. En ik heb toch een boel foto's gemaakt; omdat ik bang was dat er misschien een tijd kwam dat ik geen foto's meer van Finn kon maken. Maar dat kan ik wel; nog een heel leven lang!
We zijn allemaal veranderd door de leukemie. Het moeilijkst daarin is de invloed op Finn daarvan te zien; hoewel natuurlijk niet altijd even duidelijk is wat de invloed van die 2 jaar is en wat sowieso al bij Finn hoort. Ook heb ik het gevoel dat de rol die Suze 2 jaar heeft gehad invloed op haar heeft gehad. Niet alles daarin is even makkelijk te accepteren. Maar zo is het nu eenmaal. En van daaruit gaan we verder met een fijn leven met elkaar. Wat er nu is, is een gelukkig gezin; we kunnen zo genieten van met elkaar zijn. En Finn en Suze zitten vol energie en activiteit.



Wat mooi om te lezen hoe goed het met jullie en Finn gaat!! Dat maakt dat wij nog meer gaan uitkijken naar het leven na de leukemie.
BeantwoordenVerwijderenwat fijn om te horen dat jullie zooo genoten hebben van de vakantie.
BeantwoordenVerwijderenhet is jullie gegund!
dikke kus Inez