Finn wordt steeds sterker en sterker. De lol in het hardlopen komt ook een beetje terug. Ons nieuwe buurjongetje, Tristan, is door Finn ook bevlogen geraakt van vissen. 's morgens vertrekken ze gezamenlijk naar de Jan Gijzenkade en hebben veel te grote brasems gevangen met slechts een stukje witbrood. Suze tekent met buurmeisje Jana de halve dag en zijn nu pruimen pikken in de poort...maar dat weet ik dus niet....
Finn en Suze hebben samen hun B-diploma gehaald. Volgend jaar door voor C.
Het is zomervakantie. Ik werk nog wat door en daarna naar de bergen. Eindelijk.
Suze begint dan straks in de eerste klas (groep 3) en Finn gaat door naar de derde (groep 5). Finn vindt school heel leuk; vooral het spelen met de anderen. Lezen en schrijven zijn echt een lastig iets. Wat de invloed van het ziek zijn en vele schoolverzuim daarop is, blijft moeilijk in te schatten. Afijn, gelukkig is hij op dit moment zeker. En dat is fijn.
Schrijven op het blog zal ik niet vaak meer doen. Ik vind het lastig om te veel stil te staan bij de leukemie en invloeden van de behandeling op Finn. Er zijn toch veel momenten op een dag die me ermee confronteren. Mijn medische achtergrond is nu zeer onhandig. Ieder kwaaltje/klachtje van Finn kan ik wel in een vreselijk ziektebeeld plaatsen, dat gevolg kan zijn van de leukemie of behandeling. Heel vermoeiend. Maar Finn's rode lippen en levendigheid geven dan weer vertrouwen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten