Zware dagen

Het was een lastige dexa week. Zolang er gevist wordt, gaat het wel. Gisteren zijn Erik en Finn langs de sloot met hengels de halve hekslootpolder door gestruind. Vandaag een stormige herfstdag. Vanaf 9 uur heeft Finn bijna iedere paar minuten gevraagd om paprika chips. Voorstellen om te lego-en, spelletje te doen, knutselen, tekenen, dierentuin maken, filmpje kijken, werden allemaal afgedaan als stom. Niks leidde af. Om half 11 gaf ik me al gewonnen: Finn at zingend een bakje chips leeg, kijkend naar snoek vissen met Ed op youtube. Toen langs de viswinkel voor een nieuw nep aas. Daarna naar de houtkachelwinkel; deze winter hebben we een houtkachel binnen! Maar zo makkelijk als ik het schrijf, was het niet. Finn wil niet naar de houtkachelwinkel. Hij is moe en heeft honger (...chips) en wil naar huis. Dat verkondigt hij bijna iedere minuut tot we klaar zijn in de winkel. Toen langs de supermarkt; o, nee toch niet! Ik schiet uit mijn slof; alles wat we doen gaat zo moeilijk en er moet toch eten gekocht worden. In de dexaweek heb je geen minuut van jezelf; behalve soms een uurtje 's avonds tussen 8 en 9. Overdag lukt het af en toe net om een was te organiseren, maar vaak heb je 1 handdoek gevouwen of Finn roept alweer van beneden:"Mama...". Finn slaapt licht en komt steeds vragen of ik al naar bed ga, tot ik toegeef en hij tegen me aan kruipt. Aan mijn andere zijde ligt al snel Suze, de woeste slaapster, die ellebogen prikkend en dekens trekkend de nacht doorbrengt; maar haar terugleggen voelt als oneerlijk. In deze dagen stapelt het achterstallige werk thuis zich op. De administratie van de praktijk doe ik normaliter vaak 's avonds en de griepprikken (650 uitnodigingen) komen eraan. En mopper mopper... Maar als je dan even stilstaat, dan zijn boven geschreven dingen futiliteiten. Finn is niet lekker van zware medicijnen. Dat is erg. 6 jaar en dan steeds je zo beroerd voelen; 2 jaar lang (1/3 van je jonge leventje). Als hij kon kiezen, dan koos hij hier ook niet voor.
Vanavond kregen we weer wat grip op het leven.

Na de laatste dexa pil steken we altijd sterretjes af.

We gingen eten op het kleed. Finn zette alle kaarsjes klaar. Helaas is Finn's eetlust met de noorderzon vertrokken. De laatste dexa pillen van dit blok. Hierna nog maar 1 zo'n zware week. We kletsten wat over de laatste chemodag (16 oktober) en het vuurwerk (1 pijl en wat kleurige bollen) dat we dan gaan afsteken. Het maakte ons alle drie vrolijk (Erik is weg voor zijn werk). Suze tekende een uitnodiging voor "het" feest (heeft nog nauwelijks enige vorm) voor haar vriendin Madelief. En Finn straalde bij de foto van zijn juichende vriendin Willemijn en zusjes op de i-phone. Er missen nog 2 schaakstukken....we zijn er bijna.