Superboes

Tijdens een ziekenhuisopname eerder in de behandeling is de naam Boes voor Finn ontstaan. Soms noemt Finn de mannen (Finn en Erik) de boezies en Suze en mij de doezies. Afijn, Finn is een superboes. Afgelopen vrijdag moest hij weer dat vieze goedje (pentamidine) vernevelen in de VU. De tranen stroomden over z'n wangen toen Erik het op de heenweg in de auto vertelde, maar in de VU geen probleem meer en Finn heeft het weer gewoon gedaan. Verder gaat het goed met Finn.  Suze en Finn struinen veel in de tuin en de poort op zoek naar slakken en wormen (ieks); zingen bij hun schoen voor Sinterklaas is een soort stoei- en dans festijn. Finn loopt niet achter in de klas, mede dankzij de extra uurtjes met z'n meester Jeroen. Op sommige dagen vraag ik me af hoe het leven nu zonder chemo zou zijn. Door de Dexa heeft Finn een behoorlijke spierzwakte, waardoor hij niet kan rennen. Maar hij kan heel veel ook wel. Voor Finn ziek werd, hield hij erg van hard rennen. Zou dat straks weer terugkomen. Of heeft het plaats gemaakt voor andere dingen? Straks...het kan me niet snel genoeg straks zijn; en straks mag de tijd van het genieten dan weer extra langzaam gaan.