Het zijn zware dagen voor Finn. Hij heeft buikpijn en voelt zich niet lekker. Eigenlijk komt hij tot vrijwel niets. Veel slapen en op schoot zitten. Arme Finn. Het voelt lastig dat hij nu ziek wordt van de medicijnen. Morgen stopt de Dexamethason; hopelijk dan betere dagen.
s'Middags overleg met het AMC omdat Finn maar zo misselijk blijft en moet overgeven....oja, we hadden thuis nog twee dagen zofran moeten geven. Iemand had ons eerder juist verteld dat zofran helemaal geen zin had na de kuur. Lastig hoor. We puzzelen soms de exacte informatie over hoe en wat bij elkaar via andere weblogs van kinderen met leukemie. Het blijkt zo moeilijk te zijn om gewoon even steeds alles door te nemen wat er gaat gebeuren in een komende periode. Nu is Finn dus zieker dan nodig omdat we bepaalde informatie niet hebben gekregen. Nu niet meer over te doen, maar bij de volgende kuren weten we in ieder geval wat we moeten doen. Het voelt niet erg fijn om in deze situatie zo afhankelijk te zijn van anderen. Pas als je aan een nieuw blok begint, merk je dat je maar de helft weet van wat je moet weten en dan is het weer een hele heisa om daar de juiste persoon over te spreken te krijgen.
Afijn, weer genoeg gemopper. Je wordt ook minder flexibel in dit soort dingen als je je kind zo ziek ziet. Vandaag de laatste dexamethason pil en hopelijk vanaf morgen weer wat levenslust.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten