dexadraak is nog te zacht uitgedrukt

Wat een rotmiddel, die dexamethason. Onze dappere Finn heeft het maar wat zwaar met het negatieve effect dat de dexamethason op hem heeft. Hij is misselijk van de chemo en voelt zich boos en ongelukkig door de dexamethason. Het is nog het fijnst om te slapen. Spelen lukt eigenlijk niet. Het meeste eten smaakt voor geen meter. Wat lastig om te zien dat hij het zo zwaar heeft. En dan te bedenken dat hij nog 26 keer zo'n week moet ondergaan. De komende 1 1/2 jaar gaat hij zich een half jaar zich lamlendig voelen. De nieuwe donshaartjes vallen uit, Finn's wangen staan bol van de dexamethason. Hoe positief we er ook steeds in staan en vol vechtlust, dit maakt ons ook wel verdrietig. Muziek luisteren met de koptelefoon leidt Finn nog het meeste af. Daar kan hij zo in opgaan.

En nog steeds zo dapper slikt Finn z'n pillen

en dan te bedenken dat het zonder oplettende ouders nog eens 5 extra waren!

Vandaag wat minder vrolijke woorden. Maar ook vandaag weten we honderd procent zeker dat het niet voor niets is. Finn wordt helemaal beter. Het volgende verhaal zal gaan over een hele bijzondere koeienbel, die Finn gekregen heeft van een heel bijzonder jongetje!