Zusje Suze

Over 8 maanden zijn we begonnen aan onze laatste Dexa week. De Dexa is toch wel het moeilijkste medicijn in Finn's behandeling. Het heeft een heel negatieve invloed op Finn en daardoor ook op Suze. Zusjes (en broertjes) van kinderen met kanker. Ze hebben het soms bijna zwaarder dan de patientjes zelf. Er is een dvd over gemaakt: samen sterk (te bestellen via de VOKK webwinkel). Ik ga die dvd maar eens bestellen. Voor nu, maar ook voor Finn en Suze later; misschien helpt het om zichzelf beter te begrijpen.
Ik geniet van de dagen zonder Dexa. Ik kon altijd al genieten van kleine leuke dingen, maar nu ben ik dolgelukkig met zo'n dag als afgelopen zaterdag: met Finn, Suze en hun vriendjes genieten in sneeuw. Daarna thuis spelen en 's avonds klimmen met Jakke. Ondertussen is de leukemie er altijd. Een vrolijke dag, maar altijd dat verdriet, helaas veel meer aanwezig dan ik soms zou willen. Soms vertelt iemand een verhaal, waar ik zo in op ga dat er even geen leukemie meer is. Heerlijk is dat. Maar bijna altijd voel ik tranen achter mijn ogen en bijna ieder moment van de dag denk ik aan de leukemie. Het voelt ook wel eens lastig. Vrijwel altijd komt het wel ter sprake hoe het met Finn is. Soms hebben mensen er misschien wel genoeg van om steeds maar weer hetzelfde te horen; of misschien lijkt het wel een beetje gezeur. Finn loopt toch weer lekker rond en is lekker aan het spelen. Maar zo voelt dat niet. Finn slikt iedere dag chemopillen; hij voelt zich iedere dag wel een paar keer heel lamlendig. Het verdriet is helaas gewoon te groot om je kind met kanker te zien worstelen, om maar op de achtergrond aanwezig te zijn. Maar laat ik duidelijk zijn, naast dat verdriet is ook een groot geluk om Finn en Suze vrolijk te zien. Eigenlijk is het een wir war aan emoties; gelukkig zijn met het bestaan van Finn en Suze en de fijne dingen die we doen en het diepe verdriet van het ziek zijn van Finn en moeilijke dingen waarmee Finn en Suze hierdoor worden geconfronteerd.