Jojo

De dexa week zit er weer op. Ook deze keer 6 dagen lamlendigheid, maar gelukkig weer geen zenuwpijn. Het zich ellendig voelen tijdens de dexa hakt er bij ons steeds hard in. Het doet zo'n verdriet om je kind zo te zien lijden. De boze buien zijn heftig en verdwijnen volledig zodra de dexa uit Finn's lijfje verdwijnt. Finn vindt het zelf ook moeilijk als hij zo boos is en zichzelf zo kwijt is. Het verdriet slurpt aan onze energie. We hopen natuurlijk op een goede afloop; we weten echter dat dat niet altijd zo is. En niemand kan voorspellen wie de pechvogel is. Dat knaagt ook; hoewel we die gedachte zo hard mogelijk naar ons achterhoofd proberen te verplaatsen. Ik kijk naar onze vrolijke actieve Finn en hoop dat we in oktober voor altijd de chemotherapie achter ons kunnen laten. En dat de late schade van de chemo minimaal zal zijn. Vooralsnog gaat het erg goed. Finn heeft weer wat meer spierkracht en heeft laatst zomaar een paar meter gehuppeld! Hij speelt de hele dag in de tuin; houdt een goede boswandeling prima vol en gaat regelmatig een stevige stoeipartij aan met Suze.
Oud en nieuw was rustig en gezellig. Het kinder oud en nieuw in de straat rond 20.00 u is altijd een succes. Ondanks de regen een vuurkorf met vuur; een glaasje gluhwein; Suze druk met de sterretjes en Finn met hulp van Julian uit de straat druk met het siervuurwerk.
De dagen zonder dexa zijn zo heerlijk. Het bekende verhaal van lego-en (Suze heeft nu ook een lego project) en fik stoken in de tuin. We hebben een prachtig nieuw hok voor de konijnen neergezet met een grote ren. Nootje, Suze's konijn, is net zo gek op vrijheid als haar baasje en weet steeds te ontsnappen. Nu hebben ze weer een paar maanden vrij rond gelopen. Heel gezellig, maar ten koste van de appelboom, alle planten en de 100 euro nieuwe struikjes. Dus terug in het hok. Kan de tuindeur ook weer open voor het struinen van Finn en Suze in de "poort" (gebiedje tussen de huizen). Momenteel loopt Finn rond zonder pet. Naar school wil hij er nog even z'n pet op.
Onze emoties jojo-en van zwaarmoedigheid tijdens de dexa weken (hoe houden we dit vol?) tot gelukkig zijn met ieder vrolijk moment tijdens de niet dexa weken (met regelmatig op de achtergrond een verdrietig gevoel, waarom moet Finn dit?).
Ons huisje op schiermonnikoog voor de komende jaarwisseling is geboekt. Een huisje in de duinen met openhaard. Zonder chemo! Wat wil een mens nog meer.
Nog 9 maanden en de laatste chemo zit erin. We hebben er een vuurpijl voor bewaard.