Finn is weer koortsvrij. Eind vorige week genoten van 2 halve dagen school en toen weer naar de VU voor start dexablok en de vincristine. Zaterdagochtend komt Finn verdrietig bij ons in bed. Het is slordig in z'n hoofd. De dexa stuurt hem weer alle kanten op. Het wapenarsenaal (o, wat waren we er vroeger op tegen) hebben we uitgebreid met een kruisboog met pijltjes met zuignappen. We maken er een spel van en Finn heeft op de ramen een aantal schietschijven geschilderd. Hij kan er z'n boosheid goed mee afreageren en schiet al aardig vaak in de roos. Het bezoekje VU, ondanks dat het weer start dexa betekent, heeft me positief gestemd. Op de een of andere manier ben ik weer overtuigd dat alles straks klaar is; nooit meer dexa, nooit meer zenuwpijn, nooit meer prikcellen. Finn vindt het nu te koud in de sneeuw. Hij heeft vrijdag nog even Sven op het sleetje rondgetrokken, maar dat was het. Vandaag heb ik hard doorgewerkt en wat werk naar de avond verplaatst, zodat ik om 4 uur met Suze in de sneeuw was in de bossen. We hebben heerlijk gesleed. Woensdag hopelijk ook met Finn erbij. Wat is het mooi in het bos met al die sneeuw.
Ik wens jullie, maar vooral de kleine boef, heel veel sterkte tijdens deze dexa-week. Fijn dat je toch wat positief gestemd was. Het is ook zo, weer een dexa-week om af te strepen straks. Hou vol! Veel liefs!
BeantwoordenVerwijderenWat was het goed om jullie te zien vanochtend! Heerlijk van de heuvel af gesjeest! Het was wel fris, maar wel lekkerrrr. Hopelijk blijft de koorts niet lang en dat het snot maar naar het snotparadijs toe gaat!
BeantwoordenVerwijderen