Zo, we doen weer mee!

Een lange dag in de VU. Met goede uitslagen. Finn's beenmerg is de afgelopen dagen heel hard aan het werk geweest. Er zijn weer afweercellen. De koorts is weg. De diarree bijna over. Finn krijgt voortaan 1x/4 weken een pentamidine infuus in plaats van driewekelijks antibiotica pillen. Die antibioticapillen (cotrimoxazol) legden steeds Finn's beenmerg lam (en dat moet eigenlijk gebeuren door de chemotherapie..).
Morgen gaat Finn dan echt naar school. Vandaag al druk geoefend met de letter K. We zijn blij even een beetje mee te kunnen doen aan het gewone leven met kinderen naar school en zelf ook even werken. Het is een hele klus om mijn praktijk te runnen naast de leukemie van Finn, die toch echt op 1, 2 en 3 staat. Het weekend was er een patiënt die ook echt recht had op mijn aandacht en dat was een hele klus om te combineren met Finn die acuut opgenomen was. Het niet lekker zijn van je kind en het niet mee kunnen doen van je kind, weegt zo zwaar dat wanneer dat weken duurt de rek er echt uit gaat en je je als ouder zo verdrietig kan voelen. Maar als Finn dan weer vooruitgaat en er weer een stijgende lijn te zien is, zoals vandaag; dan lachen we weer en kunnen we weer de hele wereld aan (nouja, bijna...).
Waar Finn echt het meeste zin in heeft is de vioolles waar Finn en Suze dit weekend mee gaan beginnen. En morgen begint de zwemles. Voor Suze sowieso. En misschien haakt Finn ook al aan. Het mag in ieder geval wel. Hè, hè, even ademhalen.