150 per minuut?!

Vandaag de laatste asparaginase! Dat betekent 1 chemo minder. Nog steeds wel 1x/week chemo. Vandaag gesprek met de oncologe. We vinden dat Finn zich nu wel erg lang niet lekker voelt. Hij slaapt veel en komt moeilijk in beweging. Hij is snel moe. Helemaal niet de actieve levendige Finn die we kennen. De conclusie is dat Finn relatief veel last heeft van de bijwerkingen van de medicatie. Dat is lastig voor het komende jaar; maar een schrale troost is dat kinderen met relatief veel bijwerkingen het vaak uiteindelijk goed doen op de chemotherapie. Verder bleek vandaag dat Finn z'n hart slaat met 150 slagen per minuut. Dat betekent dat hij eigenlijk de inspanning levert van hardlopen, terwijl hij gewoon stil zit. Wat hier de reden van is, is nog onduidelijk. Als de hartslag zo hoog blijft, volgen de komende dagen onderzoeken naar waarom dat zo is. Mogelijk wel een verklaring waarom Finn ook zo moe is de laatste tijd.