Finn verdraagt ook deze kuur redelijk. De eetlust is weer weg, maar Finn blijft vrolijk. Zeker nu hij weet dat hij wel de gang op mag. Er is een prachtige nieuwe tractor op de afdeling en Finn scheurt er vrolijk mee rond. Wij racen daar achteraan met de infuuspaal in de hoop dat de lijn niet ergens blijft haken. Heel spannende bezigheid is dat. Zeker toen hij gister met een mede patientje wedstrijdje ging doen. Vanmiddag de hele middag met opa Jan buurman en buurman gespeeld en kippen geroosterd. Daarbij heeft Finn z'n buurman buurman t-shirt aan dat hij van Elias heeft gekregen, een echte hit!
Vannacht was Finn in mijn bed gekropen en ik lag dus vervolgens maar in zijn bedje. De nachtverpleegkundige kwam in het donker iets bij het infuus doen en ik vroeg haar iets. Ze schrok enorm van dat lange volwassen lijf dat iets vroeg vanuit dat kinderbedje en kreeg de slappe lach waar ze snel mee naar de gang verdween.
Langzaam ontstaat het gevoel dat we ook deze klus kunnen klaren.
Natuurlijk kunnen jullie deze klus klaren! Het is wel een lange weg, maar het vooruitzicht dat Finn weer helemaal beter wordt in de toekomst is een goede en fijne gedachte. Niet iedereen kan zeggen en meemaken dat zijn kind weer beter zal worden. Lang leve deze tijd met medicijnen die er nu zijn om kinderen met deze ziekte te kunnen helpen. Kop op en doe leuke dingen met elkaar als het kan, elke leuke dag is er weer 1. Maar zo waren jullie al dus dat zal wel niet anders zijn nu. Succes met de kuur nog en het racen door het ziekenhuis met de mooie nieuwe tractor Finn! Je wint de race vast wel van dat andere kindje. ( Maar dan moeten papa en mama natuurlijk ook hard rennen....ha,ha, trainen zij meteen mee)
BeantwoordenVerwijderenLiefs van ons,
Bianca, Wout en de rest