Hij is eruit....het kastje. Gisteren zijn we een hele dag in de VU geweest. Het kastje is eruit gehaald. Finn is onverwachts superblij. Voor hem is het nu echt klaar. Het kastje is mee naar huis en wordt steeds door Finn tevoorschijn gehaald en aangeprikt. En Finn die aanvankelijk helemaal geen aandacht meer wilde voor de afgelopen 2 jaar, wil nu een feest geven...Het begin van de week waren we in villa pardoes; een aantal appartementen voor gezinnen met ernstig zieke kinderen naast de efteling. Voor ons went dat niet, maar Finn en Suze hebben er volop genoten. We hadden een appartement met het thema circus; De slaapkamer van Finn en Suze was net een soort circustent. Er was brood en beleg voor een hele week. Een kast met boeken en DVD'tjes. Finn en Suze hadden al gauw speelmaatjes.
De behoefte om op het blog te schrijven neemt wat af. De behoefte om weer opgeslokt te worden in het normale leven groeit. Finn en Suze zijn blij en uitgelaten. Bij ons is er een mengeling aan gevoelens. Natuurlijk zijn we blij dat de aanslag van alle medicijnen op Finn's lijfje is opgehouden en dat de leukemie weg is. Maar er zijn allerlei onbestemde gevoelens, mogelijk door wat ons de afgelopen 2 jaar is overkomen; maar ook de angst dat de leukemie terug kan komen.
Ik denk dat ik wat minder zal schrijven op het blog. In ieder geval zal ik rond de volgende ziekenhuis controle eind november weer een berichtje schrijven.
Ik wil graag laten weten hoeveel steun we hebben ervaren van onze omgeving de afgelopen 2 jaar. Het kwam soms uit onverwachte hoek en heeft diepe indruk op me gemaakt dat mensen volhardend en belangeloos steeds weer even lieten weten dat er aan Finn en ons gedacht werd. We willen daar iedereen enorm voor bedanken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten