Suze zit weer beter in haar vel; ze zingt; leeft in haar eigen fantasie wereld en geniet van de dingen om haar heen.
Finn is moe. Humeurige buien wisselen af met vrolijkheid. School lukt maar mondjesmaat; gisteren moest ik Finn na een uurtje ophalen en vandaag was hij thuis omdat het sportdag was en dat wel confronterend is, omdat Finn wel goed door heeft dat de meeste dingen op zo'n dag voor hem lastig zijn, terwijl hij er vroeger van genoot. Als Finn thuis is praten we grotendeels over vissen. En over "Ed", de visheld van Finn. Ik geloof dat hij vaak stukjes in een visblad schrijft en hij heeft ook filmpjes op YouTube.... "Ed, doet altijd zus en zo als hij gaat snoek vissen..".
De afgelopen weken moest ik wat meer werken. We doen wat we moeten doen, maar zijn zo moe. Het weekend waren we eindelijk weer op het strandhuisje. Zaterdag heeft Erik gekite en zondag heb ik me uitgeleefd op het water. Dat geeft energie. Toch voert het ziek zijn van Finn de boventoon in ons gevoel. En, ja we hebben goede vooruitzichten; we hoeven nog maar 3 1/2 maand; Finn rolt er goed doorheen. Toch is er verdriet om wat Finn allemaal moet inleveren nu, er is angst voor een ziekte die we nooit verwachtten en waarvan we hopen dat hij nooit meer terugkomt, er is kennisgemaakt met een wereld die bij sommige gezinnen een onoverkoombaar verlies teweegbrengt. Er zijn geen woorden voor om het precies te beschrijven, maar we ervaren een impact die je gelukkig en helaas alleen kent wanneer je deze wereld binnenstapt. Ik wil weer die moeder zijn die altijd de energie heeft om mee te gaan in de kinderfantasie; te spelen en te genieten met de kinderen; in plaats van iedere dag af te strepen die wel okay is geweest en ons dichter brengt bij 17 oktober. Onze lieve Finn, wat willen we graag dat het klaar is met de chemo, de vermoeidheid, misselijkheid, verlies aan spierkracht, verwarde zenuwen, continue druk op zijn incasseringsvermogen; wat willen we graag dat hij weer gewoon een gezond jongetje is dat onbelemmerd de wereld kan ontdekken.
Lieve Nadia. Gefeliciteerd! Wat goed dat je geslaagd bent. Super gedaan!!
BeantwoordenVerwijderenLieve allemaal... we wensen jullie heel hard normale jaren toe met okay.. af en toe een kapotte knie van het rennen, fietsen, skaten en andere gewone kinderdingen! We tellen en strepen van een afstandje met jullie mee.
Veel liefs