Slapende benen op het strand.

Onze bikkel is er weer. Zo vrolijk. Ondanks slapende slappe benen, die bijna niet willen. Ik ben zo onder de indruk van die kinderwilskracht (Mijn lijf kan niet zo goed bewegen nu, maar ik wil spelen en dat gebeurt dus ook). Het lijkt erop dat we tot het uiterste gaan met die 2 jaar behandeling. Finn worstelt zich door de laatste dexablokken en verliest steeds ietsje meer van zijn mobiliteit, maar niet van zijn levenslust, die groeit alleen maar. Wij gaan ook tot het randje van ons kunnen, maar vinden altijd weer ergens wat energie; die komt weer van de fijne en leuke momenten die we met Finn, Suze en elkaar beleven.
Gister namiddag zijn we naar Sonnevanck vertrokken om heerlijk te eten en te vieren dat Erik een 10 voor zijn examen had gehaald. Daarna naar het strandhuis. We hebben er heerlijk geslapen. En vandaag is er de hele dag gespeeld, gevist (helaas deze keer geen scholletje) en heeft Suze zittend haar eerste golfje gepakt op een klein kindersurfboardje. Neefje Tije was er en er zijn goede waterpistool gevechten gehouden.
Wat Finn presteert; ik zou het hem niet na kunnen doen. Wat een mooi krachtig mensje.

Suze met zeemeermin tatoeages van het Teyler museum

Project hamster. Finn:"Mama, er zit een rat in de gang!" ....o nee, toch, zijn we zo diep gedaald, terwijl we het nu juist schoon willen hebben in huis.... De rat was een hamster. Wat rondvragen in de buurt leverde geen baasje op; dus hadden we een mooi hokje voor hem gemaakt. Toen hoorden we dat een paar huizen verderop een hamster zou wonen; en ja, die was weg. Wat blijkt, de hamster is binnen door via tussenruimtes van dat huis naar ons huis gescharreld en bij ons in de hal via een gaatje bij de verwarmingsbuizen naar beneden gekukeld. Daar kwam dus ineens al dat gruis in ons sleutelbakje vandaan.