Zou het dan toch een beetje wennen?

Het raakt ons dagelijks; Finn's kale bolletje blijft ons confronteren met de leukemie en alles wat daar aan vast zit. Zo ontzettend graag hadden we dit Finn willen besparen. Maar...het lijkt wel allemaal iets rustiger te worden. We zitten weer midden in de dexa 5-daagse en Finn heeft pijn, is moe en misselijk en heeft z'n boze buien. Maar...hij speelt ook, is heel gezellig en lijdt er minder onder. Het lijkt wel of hij beter met de dexa-invloeden om kan gaan. Wat een dappere, grote kerel is ons ventje dan. Als we dit dan kunnen; wat een Walhalla zal het dan straks zijn met Finn zonder leukemie en zonder chemo!
En...hij mag op zwemles in het kleine bad!